جهانی شدن جدید سرمایه داری و جهان سوم
جهانیشدن (Globalization) یکی از اصطلاحات علم اقتصاد و به معنای تشدید جریان کالا، خدمات، اطلاعات، سرمایهگذاری و عوامل تولید در سطح بینالمللی دلالت دارد که منجر به یکپارچگی اقتصادی جهان میشود.
جهانیشدن اقتصاد دو بعد دارد: بعد اول مفهوم گسترش جغرافیایی را دربر دارد. پس جهانیشدن اقتصاد، بهطور فزایندهای فضای جغرافیایی گستردهتری را اشغال میکند؛ در بعد دوم، جهانیشدن اقتصاد، مفهوم فزایندهای را دارد که شدت فشردهشدن وابستگیها، پیوندها و تعاملات بین اقتصادی را دربرمیگیرد. نتیجه وضعیت بالا این است که توان نظم بخشیدن به اقتصادهای ملی از بین میرود و نظام اقتصادی جهانی جایگزین آن میشود.
روشن است که جهانی شدن در ۴۰ سال اخیر با تشدید مبادلات و ارتباطات در ابعاد مختلف و نیز بنابر اهمیت عمومی وسایل تخریب به مرحله تازه ای رسیده است. آیا باید از این نظریه چنین نتیجه گرفت که برنامه های تمامی جوامع، بنابر وابستگی متقابل باید بر پایه یک معیار از عقلانیت حاکم بر توسعه جهانی سرمایه داری، تبعیت کنند؟ این عقیده که امروز رواج یافته است، نه تنها به شدت نادرست، بلکه به غایت خطرناک است.