خلاصه تحلیلی و مفهومی کتاب «وقتی نیچه گریست»
کتاب تأکید میکند که انسان موجودی است که همواره در حال تعریف و بازتعریف خود است. این تعریف، نه توسط جامعه، نه توسط خانواده، و نه توسط یک نیروی ماوراءالطبیعه، بلکه توسط اراده فردی صورت میگیرد. نیچه در اوج فلسفی خود، تلاش کرد تا این نقش آفریننده را به شکلی مطلق بیان کند. اما یالوم نشان میدهد که این آفرینندگی زمانی اصیل است که با آسیبپذیری همراه باشد. برویر نیز با پذیرش آسیبپذیری هایش، توانست به آفرینندگی دست یابد؛ او تصمیم گرفت زندگیا ش را از نو خلق کند. این آزادی، همراه با بار سنگین مسئولیت خلق خویشتن است