قلعه: شهر نو
محلهای که از پایان دوران قاجار در جنوب غربی تهران، مأوای چند عشرتکده و فاحشهخانه بود، از زمانی که فضلالله زاهدی، نخست وزیر دولت کودتای ۲۸ مرداد، در سال ۱۳۳۳ به دور آن حصاری کشید، به "قلعه زاهدی" شهرت یافت و به اختصار "قلعه" یا به زبان روسپیان "قله" گفته شد. این محله سرنوشتی شگفتانگیز داشته و با این که برای جامعه "تابو" به شمار میرفت، درباره آن چندین کار پژوهشی صورت گرفته است.
کتاب نثری سرراست، بریده و شکسته دارد، چون زندگی درهم برهم و مغشوش روسپیان. توصیفهایی برنده و رسا که تصاویری قاطع و روشن پیش چشم خواننده میسازند. مثل دوربینی که قصد دارد، همه چیز را بدون حشو و زواید عکسبرداری کند و تمام. تصاویر فوری، بدون دغدغهی کادر و نور و در مرحله ظهور بدون رتوش.
تحقیق نویسنده به اصطلاح میدانی است. او با مراجعۀ مکرر به "شهرنو" دیدهها و شنیدههای خود را به شکل ملموس و عینی ثبت کرده. با بیشترین دقت در ثبت مشاهدات و کمترین اصلاح و دستکاری در شنیدههای خود. الفاظ، چه بسا مستهجن و رکیک در نظر اهل اخلاق، همان طور به روی کاغذ آمدهاند .
توجه : چند صفحه از کتاب هنگام اسکن سیاه شده و یا بد اسکن شده و قابل خواندن نیستند .